Kona

Andardráttur hennar er eins og hunang kryddað negul,
munnurinn unaðslegur sem þroskað mangó.
Að kyssa hörundið er líkast því að bera lótusblóm að vitum sér.
Naflinn felur í holu sinni heilt safn af kryddi.
Unaðinn sem síðan bíður þekkir tungan ei,
en henni er fyrirmunað að segja frá honum.

Srngarika, Kumardadatta (12. öld)